küçükken uzun yolculuklarda midem çok bulanırdı. annemler dikkatimi dağıtmak için "hadi 'ben gördüm' oynuyoruz." derdi. ben gördüm de şöyle bir şey: yoldaki levhalarda ışığı görüp ilk "ben gördüm" diyen kazanıyordu. (ne kazanıyordu ki kimse bi şey kazanmıyordu.) neyse işte ben kendimi çok kaptırırdım mide bulantımı falan unuturdum. o levhaların nasıl parladığını aklım almazdı hiç. bi merkez varmış, gömlekli, kulaklıklı, ciddi ve güzel adamlar dev ekranlarda bizim geçtiğimiz yolu izleyip düğmeye basıyormuş da öyle ışık oluyormuş gibi gelirdi. önümüzde araba olduğu zaman nedense ışık olmazdı o levhalarda. babam da bozulmuş buradakiler derdi. e tabi nedensiz yere selektör yaparsan öndekine, adam iner de döver yani. (oha yok artık.)ben hala o levhaları birilerinin yönettiğini ve yöneten kişilerin de o gömlekli, kulaklıklı adamlar olduğunu hayal ediyorum. daha güzel oluyor.
hayır selektör yok.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder